Ga naar hoofdinhoud

Blog: Zo krom als een banaan!

Zo. Dat is eruit! Als zadelpasser kom ik veel verschillende problemen tegen, een aantal heb ik al eens eerder in een blog besproken, maar deze nog niet. Namelijk; die ontzettend scheve paarden (en ruiters!). Deze week nog had ik een klant die me belde; “Ja, mijn zadel gaat nu alwéér scheef! Dat moet toch niet kunnen!?” Ik hoorde de irritatie in haar stem. Iets minder dan een jaar geleden kocht ze namelijk een nieuw zadel bij mij, en dat zadel gaat nu – voor de tweede keer – scheef. “Dat moet toch niet kunnen met een nieuw zadel, voor dat geld?”, voegt ze er een tikje bitchy aan toe. Ik snap het wel hoor, die frustratie. Ik voel ‘m namelijk ook.

De allereerste keer dat ik deze klant zag kwam haar paard uit een revalidatietraject; hij was herstellende van een peesblessure rechtsachter én bleek ook artrose te hebben in het SI gewricht rechts. Niets wat hem permanent ongeschikt maakte als rijpaard, maar wel iets om rekening mee te houden. Haar huidige zadel was om meerdere redenen absoluut niet meer geschikt en dus werd besloten om naar een ander zadel te kijken. Bij de intake kwamen een aantal dingen naar voren: tijdens het monsteren bleek de rechterbekkenhelft in beweging aanzienlijk meer te dalen dan links. De linkerschouder was forser ontwikkeld en ook de bespiering over de gehele ruglijn was a-symetrisch; rechts was in het geheel armer bespierd dan links. Daarnaast was de linkervoorvoet een fractie steiler dan rechts. De eigenaresse vertelde mij verder dat ze ooit haar rechter enkel gebroken had en met enige regelmaat nog wat last ondervindt.

Nu zou ik op dit punt héél graag willen zeggen dat dit een uitzonderlijk geval is als je het zo opsomt, maar dit komt helaas (heel véél) vaker voor dan me lief is.

Zadel past zich aan

Mijn bevindingen werden met de eigenaresse besproken; Er is sprake van een grote a-symmetrie in het lichaam van haar paard, deels ten gevolge van de blessure, deels waarschijnlijk al eerder aanwezig en wellicht een stukje training/management etc. Geen één paard is tenslotte 100% symmetrisch. Tevens hebben we het over haar oude blessure, welke ervoor zorgt dat ook zij zelf niet 100% recht inwerkt. Ik geef direct aan dat, hoewel een zadel bij aflevering altijd recht is, regelmatig controleren extra belangrijk is omdat het zadel zich zal aanpassen aan de scheefheid van het paard én ruiter. Ze knikt instemmend. Na aflevering van het zadel wordt dit nógmaals benadrukt en wordt afgesproken dat we – gezien het revalidatietraject én de scheefheid van paard en ruiter- met grotere regelmaat gaan controleren; zo ééns per 3 – 4 maanden en ik niet kan garanderen dat het zadel tegen het eind van deze periode opnieuw toch wat scheef zal gaan. Een zadel zal immers áltijd de weg van de minste weerstand zoeken én ook zwaartekracht doet nu eenmaal haar werk.

Revalidatie

We zijn inmiddels 4 maanden verder sinds de laatste controle en het zadel gaat opnieuw -zoals voorspeld- scheef. Gelukkig zien we in het paard wél veel vooruitgang: de bespiering wordt langzaamaan meer symmetrisch, de verschillen in beweging in de bekkenhelften verkleinen én we zien de bespiering in het algemeen toenemen. Goed nieuws dus! Helaas heeft de eigenaresse daar op dit moment niet echt boodschap aan. Ze is boos. Boos dat ze “zoveel geld” heeft uitgegeven en het probleem “nog steeds” niet is opgelost. Gelukkig is in dit geval haar instructrice erbij die met wat meer afstand (lees: minder emotie) naar de situatie kijkt. Ze bekijkt de oude en nieuwe metingen, ze hoort mijn verhaal en begrijpt het gelukkig volledig; het paard is herstellende van een fikse blessure, de bespiering gaat de juiste kant op, maar we zijn er nog niet. En dat is logisch. Zulk herstel heeft tijd nodig, en wellicht zal er altijd wat restschade achterblijven waardoor volledige symmetrie niet meer haalbaar is, maar dat is wat de tijd ons moet leren. De instructrice legt het nogmaals uit en gelukkig bedaart mijn klant.

Kritisch kijken

Ik snap het wel; je wilt het beste voor je paard en zo’n revalidatietraject duurt nu eenmaal lang. En écht, ik zou willen dat ik kon toveren en kon zorgen dat zulke problemen niet bestonden, maar dat is nu eenmaal niet het geval. En, er vanuit gaande dat je zadel in de basis recht is, wordt de vulling niet uit zichzelf scheef; dit ontstaat alleen door een ongelijke belasting van boven- of onderaf. Het is goed om kritisch te blijven op de professionals om je paard, maar vergeet alsjeblieft niet om ook kritisch naar jezelf en je paard te blijven kijken. Luister goed, observeer en onthoud dat  ‘ideale’ situaties niet altijd haalbaar zijn. Goed paardrijden is een continu ‘work in progress’ en dus zijn er continu veranderingen, óók in je zadel…


Gerelateerde blogs