Ga naar hoofdinhoud

Blog: Verbazing

Ik dacht altijd dat ik vrij goed wist wat er in de markt speelt. Ik ben me er bewust van dat er nog veel werk te doen is in het collectief bewustzijn over het belang van een goed passend zadel. Hoewel ik wel geloof dat we aardig op de goede weg zijn. Althans, dat dacht ik…

Daarbij vergeet ik dat ik natuurlijk alleen te maken heb met klanten waarbij dat bewustzijn er al ís, anders was ik daar immers niet. Zo af en toe word ik echter geconfronteerd met de harde waarheid. We zijn er nog lang niet, en het werkveld waarin ik me begeef is natuurlijk geen goede afspiegeling van de werkelijkheid. 

Zadelpasdag

Gisteren was zo’n dag, waarbij ik even stevig met mijn neus op de feiten werd gedrukt. Ik kreeg een telefoontje van een lokale rijvereniging. Of ik een zadelpasdag wilde doen met hen. Super leuk natuurlijk! Maar, na even praten zei het bestuurslid: “Ja, zo’n zadel is natuurlijk wel belangrijk. Maar niemand laat zijn zadel natuurlijk controleren, dus als we dat nou met de club doen dan doen misschien wat meer mensen mee!”

Prestatie boven welzijn

Laat ik voorop stellen dat ik het initiatief ontzettend waardeer, maar mijn eerste ingeving bij deze opmerking was: “Hoezo laat niemand zijn zadel controleren?!” Zo af en toe vergeet ik dat het dus blijkbaar nog niet normaal is om minimaal één, maar liefst nog twee keer per jaar het zadel te laten controleren. Lichtelijk verbaasd ging ik verder met mijn werk.

’s Avonds zie ik op mijn Facebook tijdlijn een bericht voorbij komen van een collega zadelpasser. Verbazing en irritatie over een klant wiens paard overduidelijk extreem pijnlijk is in de rug en een zadel dat erg slecht past. De klant wil er echter niets van weten, laat staan er iets mee doen. Alle adviezen worden in de wind geslagen, want het paard “presteert op wedstrijden nog steeds super goed!”. Mijn collega maakt de enige juiste beslissing; weglopen, in de hoop dat alle collega’s deze beslissing zouden maken en de eigenaar dan uiteindelijk toch wakker wordt geschut. 

Welzijn verbeteren

Dit soort situaties zijn helaas nog steeds dagelijkse realiteit. Ik voel me haast verplicht om in deze blog toch nog te benadrukken dat, hoewel een paard op wedstrijd presteert dit niet betekend dat het goed gaat met het paard. Want, wat zegt het nu eenmaal dat een paard een winstpunt loopt, of een eerste prijs in de wacht sleept? En wie zegt dat het niet nog véél beter kan.

Ik wil echt niet te zuur overkomen, en voel me een gezegend mens met het werk wat ik kan doen en het fijne netwerk dat ik om me heen heb mogen verzamelen; alle fijne klanten die wel de noodzaak en het belang in zien van goed passend harnachement. Bovendien denk ik dat we zeker de laatste jaren ontzettend veel stappen hebben gezet in de paardensport om het welzijn enorm te verbeteren. Maar zolang er toch nog een, blijkbaar grote, groep paardensporters is die het welzijn van het paard afmeet aan de hand van de sportieve prestaties hebben we nog ontzettend veel werk te verzetten met zijn allen. 


Gerelateerde blogs