Ga naar hoofdinhoud

Blog: Neurotische draver

Het is niet altijd wat het lijkt. In eerste instantie krijg ik natuurlijk het verhaal van de eigenaar te horen. Dit keer was het een eigenaar van een draver op Duindigt. Een heel neurotische draver die niet tot haar recht kwam in de wedstrijd. Een dilemma voor de eigenaar. Ik was reuze benieuwd wat ik aan zal treffen en of ik ook van dienst kon zijn, in dit specifieke geval.

Het is mijn taak om blanco naar een paard te kijken en te horen wat het te zeggen heeft. Geen oordeel, geen vooroordeel, geen wensen vooraf, geen resultaten willen boeken, dus volledig blanco. Dat is moeilijkste stukje in mijn werk, hoewel het mij ergens ook heel makkelijk afgaat.

Ik zie de dravermerrie voor het eerst. Ze is mooi donkerbruin en kijkt me van een afstandje aan. Direct voel ik, oh dat gaat goed komen! Het is niet altijd wat het lijkt, want hoewel ze haar gedrag uitte in nervositeit, is dit een paard dat enorm gevoelig is voor sfeer! Een heel sensitieve merrie, maar haar uiterlijk verraadt die sensitiviteit niet. Toch kon ik haar haast niet aanraken!

Direct begint de huid te rillen als je ook maar iets in de buurt komt. Een overspannen afweersysteem, van alle sferen en opwinding daar op Duindigt. Deze merrie laat me meerdere keren zien dat zij echt heel hard kan. En zij is daar ook erg trots op. Zowel onder de man als met een sulky. Ik krijg een rijtje dravers te zien, klaar voor de wedstrijd. Ieder paard voelt de wedstrijddruk, maar ook de opwinding van het ‘hard’ mogen gaan. Deze merrie neemt de sfeer en de spanning over van alle paarden die klaar staan in de start. Ze vindt de kick, de adrenaline, prettig. Maar is dan tegelijkertijd zo niet meer te houden dat ze staat te springen op haar plaats. Terwijl ik kijk naar de beelden die zij mij doorgeeft, gaan als vanzelf mijn handen naar haar derde chakra.

Daar heeft zij deze ‘kick’ vast gezet. Hoewel het niet goed is voor de wedstijdresultaten heeft deze merrie de gewoonte ontwikkeld om de spanning van alle andere aanwezige paarden te absorberen als een spons. Voor de merrie voelt het ook aan als een houvast voor een wedstrijd. Mijn handen liggen nog altijd op haar derde chakra (het plekje net achter het zadel) als ik aan haar vraag deze gewoonte los te laten. En dit is toch wel een ‘dingetje’! Dit is haar gewoonte en vooral haar houvast. Er is weerstand in het loslaten van een te hoge spanningsenergie. Ze laat me zien, hoe makkelijk zij sfeer aanvoelt, wat er in anderen omgaat en dat allemaal oppikt. De merrie geeft aan dat ze maar 1 ding gefocust tegelijk kan, en dat ook van de eigenaar vraagt. Ze wordt narrig als ze gestoord wordt en afgeleid bij meerdere dingen tegelijkertijd. Daar raakt ze overprikkeld van.

Ze laat me twee voorbeelden zien van wat ze bedoelt. Er wordt getraind, ik moet erbij zijn en mijn best doen, maar de trainer zit te praten met heel iemand anders. Een ander voorbeeld dat zij mij geeft is ‘ik moet rusten’, ‘mijn hooi eten’, en ‘om de haverklap komt er weer iemand de stal in die me een aai wil geven of wat van me moet’. Ze laat haar tanden zien! Deze merrie wordt inderdaad narrig als zij rustig haar hooi eet en gestoord wordt en bijt dan van zich af. Ik geef dit door aan de eigenaar. En zeg erbij dat het voor deze merrie echt van belang is gefocust met haar bezig te zijn, taak voor taak. Dan kan ze de spanning uit haar omgeving en van de andere wedstrijdpaarden ook loslaten. Dit is het compromis, en er volgt een hard gerommel in haar darmen. Er wordt gekauwd, gegaapt en gemest. Deze intelligente en sensitieve merrie staat er nu geheel ontspannen bij! En ook haar huid is weer goed aanraakbaar.


Mirjam Roenhorst • Geeft readings en healingsessies aan paarden & communiceert met paarden over hun welzijn.


Gerelateerde blogs