Ga naar hoofdinhoud

Blog: Ken de beperkingen van je beroep

Lang geleden zat ik in de derde klas van de havo en moesten we een soort beroepskeuze maken. Iets met dieren, dat was wel wat voor mij. Maar dierenarts… dan moest je ook dieren dood maken en als puberende vijftienjarige vegetariër kon ik dat natuurlijk echt niet. Toen ontdekte ik het vak dierfysiotherapie. Daar had ik nog nooit van gehoord. Niet zo gek, want dit is pas sinds 1992 een officieel erkend beroep.

Ik volgde de opleiding tot humane fysiotherapeut. Door mijn grote liefde voor dieren ben ik me na mijn opleiding verder gaan specialiseren in dierfysiotherapie. Hiervoor volgende ik een post-hbo opleiding in Barneveld. Na zes jaar studeren en alle diploma’s op zak begon ik in 2001 mijn praktijk ‘Fysio voor dieren’. Ik ben gedreven en leergierig en volgde ook nog de driejarige opleiding tot osteopaat bij dieren. Behalve paarden behandel ik ook veel honden en geregeld katten, maar ook een koe of een konijn zie ik wel eens in de praktijk. Naast mijn werk heb ik een heerlijk gezin met drie jonge kinderen. De leeftijd waarbij Sinterklaas een belangrijke rol inneemt. Op dit moment is thuis Amerigo het belangrijkste paard, schoenen worden volgestopt met wortels en stro. Ik zie mezelf als een echte Bourgondische Brabantse. Lekker eten en om dat weer te compenseren flink sporten en hard werken!

Verschil tussen fysiotherapeut & osteopaat

Paardeneigenaren twijfelen vaak of ze een fysiotherapeut of een osteopaat moeten inschakelen. Maar wat is het verschil tussen die twee? De fysiotherapeut richt zich met name op het bewegingsapparaat, dat wil zeggen de spieren, pezen, banden en gewrichten. Hij of zij heeft verstand van trainingsprincipes en revalidatieprocessen. Daarnaast is een dierfysiotherapeut ook altijd humaan fysiotherapeut en kan dus ook de invloed van het lichaam van de ruiter bekijken. De technieken die worden toegepast zijn onder andere bewegingstherapie (mobilisaties, bewegingsoefeningen , spierkrachttrainingen tot sportspecifiek trainingsadvies), massagetherapie en aanvullende therapieën zoals laser, dry needling en medical taping.

Osteopathische aanpak

Een osteopaat richt zich ook op het bewegingsapparaat, maar betrekt ook de organen en het cranio-sacrale systeem erbij. De osteopathische aanpak is holistisch en gaat ervan uit dat het hele lichaam in evenwicht is. Problemen worden niet alleen lokaal benaderd, er worden ook relaties gelegd naar structuren die op afstand invloed kunnen hebben, bijvoorbeeld organen of het zenuwstelsel. De technieken die worden toegepast zijn onder andere manipulaties, cranio-sacrale, viscerale, fasciale en chiropractische technieken.

Erkend beroep versus vrij beroep

De titel dierfysiotherapeut is wettelijk beschermd: dierfysiotherapeuten hebben eerst een vierjarige opleiding tot fysiotherapeut voor mensen gevolgd en aansluitend een tweejarige post-hbo opleiding tot dierfysiotherapeut. Dan pas mogen ze deze titel voeren. Ze staan geregistreerd bij het ministerie van landbouw en zijn zodoende beschermd en aansprakelijk in de uitoefening van hun beroep. Ze hebben scholing genoten in het bewegingsapparaat van de hond en het paard en het behandelen hiervan. Veel dierfysiotherapeuten zijn aangesloten bij de Nederlandse Vereniging voor Fysiotherapie bij Dieren (NVFD). Deze vereniging verplicht leden tot bij- en nascholingen. Je kunt op de website van de NVFD controleren of jouw behandelaar daar geregistreerd staat.

Controle

De titel dierenosteopaat is niet wettelijk beschermd. Een professionele opleiding tot osteopaat voor dieren mag je pas starten als je een medisch of paramedisch diploma hebt. Je moet dus een (para)medische vooropleiding op hbo of universitair niveau genoten hebben. De titel is echter niet beschermd. Dat betekent dat iedereen – ook zonder opleiding- zichzelf osteopaat voor dieren mag noemen. Controleer dus voordat je je paard laat behandelen welke diploma’s een behandelaar heeft, bijvoorbeeld via de websites van het Vluggen Instituut of ICREO.

Wanneer moet je welke discipline benaderen?

Zoals in ieder beroep wordt het succes van de behandeling bepaald door een gedegen opleiding, toewijding en vakmanschap van de therapeut. Ook is de multidisciplinaire aanpak belangrijk, dus het management rondom jouw paard. Daarmee doel ik op de samenhang tussen ruiter, dierenarts, stalhouder, instructeur, smid, zadelpasser en noem maar op.

En zeker zo belangrijk, maar dan spreek ik voor mezelf; de kracht van een goede therapeut zit hem niet alleen in weten wat je kan, maar ook de beperkingen van je beroep weten. Schoenmaker blijf bij je leest.


Gerelateerde blogs