Ga naar hoofdinhoud

Blog: Invloed organen op de mobiliteit van het paard, hoe werkt dat?

Er zijn veel factoren die de mobiliteit en dus de prestaties van een paard kunnen beïnvloeden. In deze blog wil ik de link tussen het bewegingsapparaat en het orgaanstelsel globaal toelichten.

Voordat we de organen erbij betrekken, staan we eerst even stil bij wat bedoeld wordt met deze factoren. We kunnen ze grofweg opsplitsten in ‘externe’ en ‘interne’ factoren. 

Het diagnosticeren en behandelen van paarden is vaak geconcentreerd rond de ‘externe’ factoren, vooral als het gerelateerd is aan het bewegingsapparaat. We hebben de neiging om de aandacht te richten op hetgeen dat invloed zou kunnen hebben op de aangedane of betrokken gewrichten, pezen, ligamenten, spieren, enzovoorts. We kijken naar de mate van lichaamsbeweging en training, het niveau van de ruiter, welk bit wordt gebruikt of hoofdstel, hoe we longeren, wedstrijdschema, wel of geen hoefbeslag enzovoorts.

Het waarom

Dierenartsen en veel therapeuten zullen hun behandelingen richten op het bewegingsapparaat als dit is aangedaan. Dit is helemaal niet verkeerd, zeker in de acute fase. Echter mag men meer het waarom overwegen. Waarom is dát gewricht aangedaan of waarom raakt díe spier overbelast?

Je kunt het vergelijken met het oplossen van een puzzel. In dit geval het paard en zijn ‘probleem’. Waarom komt het juist in dat been of op die plek in het lichaam tot uiting? Kan het zijn dat een restrictie of bewegingsbeperking op een andere plek in het lichaam ervoor heeft gezorgd dat een gewricht of spier overbelast raakt? Op ‘het waarom’ zal de osteopaat zich richten met zijn diagnostiek en behandeling. Hierbij wordt gekeken naar de ‘interne’ factoren, zoals de organen. Voor het totaalplaatje is het nodig om de rol van de wervelkolom toe te lichten. De wervelkolom is namelijk een belangrijke schakel vanwege zijn aansturende functies vanuit het zenuwstelsel. 

Ontregeling

Elk wervelsegment bevat een gedeelte van het ruggenmerg. Dit stuk ruggenmerg heeft een aansturende functie naar bepaalde spieren, vaten, huid, gewrichten, de organen met zijn verpakkingen en ga zo maar door. Als er ontregeling is aan een wervelsegment, doordat de wervel geblokkeerd is geraakt, kan alles wat het segment aanstuurt negatief worden beïnvloed. Dit kan resulteren in verhoogde spierspanning, verstoring in functie van organen, doorbloedingsproblemen, huidproblemen, enzovoorts.

Belangrijk om te weten is, dat er niet alleen sprake is van aansturing, maar de organen sturen op zijn beurt ook weer informatie terug naar het zenuwstelsel. Een probleem vanuit een orgaan kan zijn verstoorde informatie terugsturen naar het zenuwstelsel (en zijn segmenten), waardoor op termijn een wervelblokkade kan ontstaan of juist in stand wordt gehouden.

Langs deze weg kan bijvoorbeeld de spierspanning oplopen van belangrijke spieren in het voorbeen. Als dit probleem lang genoeg aanhoudt – ondanks dat het paard op alle gebieden van zijn externe factoren wel goed in evenwicht is – kan dit resulteren in een vervelende peesblessure (denk aan de diepe buigpees).

Oorzaak achterhalen

Een andere route van ontstaanswijze kan zijn, via een bewegingsbeperking vanuit de orgaanverpakkingen, die ervoor zorgt dat het paard niet helemaal zijn bewegingen correct kan afmaken. Het probleem ontstaat dan door overbelasting en compensatie. Er zijn zoveel verschillende wegen die leiden van oorzaak naar probleem, te veel om op te noemen. Duidelijk is dat het van belang is om de hele puzzel op te lossen om het ontstaan van het probleem aan te pakken. Door de oorzaak niet aan te pakken of op te zoeken, zullen vaak de problemen in mindere of meerder mate blijven bestaan, of weer terugkomen. Het is daarnaast geen overbodige luxe om je paard jaarlijks preventief te laten onderzoeken door je osteopaat om op die manier vervelende blessures of chronische aandoeningen voor te zijn. 


Gerelateerde blogs