Ga naar hoofdinhoud

Blog: Een zadel voor een oud(er) paard

Onlangs werd ik gebeld door een klant voor een ouder paard. Het paard was 23 jaar oud, had al een aantal mankementjes gehad, maar liep in principe nog gewoon vier dagen per week een bosritje. De eigenaresse had het allerbeste met hem voor en hield hem goed in de gaten. 

Het zadel was (tweedehands) met het paard aangeschaft op vierjarige leeftijd. En dát was te zien. Een zadel van ruim 20 jaar oud en een paard van 23 jaar oud dat zichtbaar moeite heeft met de winter. De eigenaresse vertelde dat het paard wat terug was gevallen in gewicht en dus ook in bespiering. Het zadel was twee jaar geleden voor het laatst gecontroleerd en had zeker wel wat werk nodig. Dit zou wel eens een uitdaging kunnen worden! 

Eerst het paard onderzoeken

Een verzonken rug (helaas wel typerend voor de meeste oude(re) paarden), atrofie langs de hele wervelkolom, witte haren op de schoft maar gelukkig niet gevoelig bij het rugonderzoek. De atrofie was passend bij het ziektebeeld dat het paard had gehad en nog herstellende van was en de witte haren zaten er volgens de eigenaresse al jaren.

Het zadel

Een oude Kieffer; de vulling was klonterig, hard en ongelijk. Het kussenkanaal wat smal. Volgens de eigenaresse was het zadel nog nooit opnieuw gevuld maar tot nu toe alleen nog maar bijgevuld. 

Dan het zadel op het paard

De klonten in de vulling waren duidelijk te voelen op het paard, de drukverdeling was zeker niet optimaal; de balans van het zadel was erg voorover en de boom een maat te wijd. Het zadel lag hierdoor erg strak op de schoft en gaf veel druk achter de schouders en in beweging klapperde het. 

Verre van ideaal dus. Maar dan komt de afweging die je als zadelpasser moet maken; Welk doel heeft de combinatie voor ogen, hoe gaat de toekomst eruit zien? Als hier een combinatie voor me had gestaan met een (relatief) jong paard en ambities in de sport had ik ze absoluut geadviseerd om op zoek te gaan naar een ander zadel. Maar is het reëel om een klant met een paard van 23, net herstellende van een behoorlijk ernstige aandoening, te adviseren dat ze een ander zadel moeten aanschaffen? Het zadel was technisch verder in goede staat, maar liet qua pasvorm wel veel te wensen over. Tweedehands is vaak een enorme zoektocht en zeker met een paard in deze staat. Vanwege zijn uitdagende bouw zou ook een tweedehands zadel vaak nog vermaakt moeten worden wat óók veel kosten met zich mee brengt. 

Dan moeten we dus creatief gaan zijn en in overleg gaan met de eigenaresse. Ik heb de eigenaresse uitgelegd wat mijn afwegingen waren en al snel was het duidelijk. Laten we samen kijken hoe ver we komen in het huidige zadel. De boom zou eigenlijk een maat smaller moeten, maar met een zadel van deze leeftijd is dat niet meer aan te raden. Bovendien was het paard herstellende en zal dus als het goed is wel weer wat breder worden. Dát gaan we dus niet doen.

We besluiten in ieder geval te beginnen met en totale reflock; alle oude vulling van het zadel gaat eruit, en we gaan er nieuwe vulling in doen. De oude vulling is compleet vergaan; hard, klonterig, ongelijk en compleet vervilt. Met een nieuwe vulling geeft het ons de kans weer een mooie stevige maar veerkrachtige vulling te creëren en we verbreden het kussenkanaal direct een stukje om zo de wervelkolom iets meer vrijheid te geven. Om de balans – die nu voorover is – te herstellen besluiten we met een pad met inlages te werken. De pad vullen we voorin, en laten we achterin leeg. Zo kunnen we het zadel toch in balans houden, corrigeren we de drukverdeling en zorgen we ervoor dat het zadel niet meer klappert. 

Na een aantal weken kom ik terug en eigenaresse en paard zijn nog steeds ontzettend blij. Het paard heeft weer meer plezier in zijn werk, is voorwaartser en de eigenaresse kan weer makkelijker zitten. Ik raad haar aan regelmatig contact te houden en iedere 4 á 5 maanden even te controleren. Een oud(er) paard verandert vaak veel gedurende het jaar en zeker in zijn situatie waarin hij herstellende is, verwacht ik dat hij snel gaat veranderen. Om problemen voor te blijven is het dus belangrijk om goed te blijven controleren en per keer te blijven kijken naar wat haalbaar is voor het paard. Op een dag zal wellicht de beslissing vallen dat ze drastisch zullen moeten minderen met rijden, maar niet vandaag…

Zadelpassen is puzzelen, iedere keer opnieuw. Perfectie is zeker niet altijd haalbaar en soms moet je goed kijken, overleggen en creatief zijn om te bedenken wat het best haalbare is gezien de gegeven situatie. Dat valt niet altijd mee, maar als je het mij vraagt is het één van de leukste beroepen ter wereld! 


Gerelateerde blogs