Ga naar hoofdinhoud

Blog: Dat doet ‘ie altijd!

Als ik bij nieuwe klanten kom voor een zadelpasconsult dan probeer ik altijd eerst door middel van het stellen van vragen wat meer informatie over de klant (ruiter en paard) te verkrijgen. Door het stellen van de juiste vragen en het observeren van verschillende reacties van beide, zowel paard als ruiter, leer je al snel heel veel over een combinatie.

Allereerst probeer ik erachter te komen waarom ik ben gebeld door de ruiter; zijn er problemen, en wat voor problemen spelen er dan? Bij iedere klant stel ik de vraag of er problemen zijn met opzadelen, tijdens het rijden of in de training. Niet zelden krijg ik dan het antwoord; “Nee hoor, eigenlijk niet!”. Als ik dan later de klant vraag het zadel erop te leggen zie ik vaak iets heel anders. Het paard in deze casus legt bij het zien van het zadel direct de oren plat, bijt in de kettingen waaraan ze vast staat, zwiept met de staart en verstrakt onmiddellijk in het hele lijf. Als de eigenaresse dan het zadel erop legt probeert het paard gericht te bijten, slaat met de achterbenen en bijt naar de borst. Een extreme reactie, waarvan de eigenaresse niet verblikt of verbloost. “Ik dacht dat er geen problemen waren met opzadelen, doet ze dit normaal ook?” vraag ik direct. “Oh dit! Ja nou ja, dat doet mijn paard eigenlijk altijd!” reageert de eigenaresse luchtig. “Het is gewoon een beetje een merrie!” voegt ze er nog snel aan toe. Vaak zie je daarna dan toch wel een kwartje vallen bij de eigenaar. Is dit wel normaal? 

Onze paarden kunnen niet praten, maar dat wil niet zeggen dat ze ons niets vertellen. We moeten het alleen wel willen zien. Ga bij jezelf eens na, al die dingetjes van je paard, ‘karaktertrekjes’ worden ze vaak genoemd, zijn die wel normaal? Of zou je paard je misschien iets proberen te vertellen?

In dit geval is de reactie erg extreem, en met recht. Het huidige zadel laat zo verschrikkelijk veel te wensen over qua pasvorm dat ik oprecht medelijden heb met dit, in mijn ogen, veel te brave paard. Het zadel is minimaal 3 maten te smal, 4 cm te lang en het paard heeft er flinke drukplekken aan over gehouden. Ik leg de eigenaresse uit dat dit absoluut niet past en ook niet passend te maken is en ik me verbaas over het feit dat het paard hier überhaupt nog mee wilde lopen. Verschrikt kijkt ze me aan. “Zou ze daarom het eerste half uur ook zo stijf zijn met rijden?” Het dier is 9 jaar oud, aan de leeftijd zou het dus niet mogen liggen en ik verbaas me opnieuw.

Waarom heeft niemand in de omgeving opgemerkt dat dit niet normaal is? Bij een eigenaar kan een bepaalde blindheid ontstaan. Bepaalde gedragingen sluipen er langzaam in en worden ‘normaal’ gevonden. Maar ze staat op een grote pensionstal, er lopen behoorlijk wat instructeurs rond, waarom ziet niemand dat dit afwijkend is? 

Blijf kritisch kijken naar je paard en zijn reacties. Alleen door kritisch te blijven kijken kun je eventuele problemen tijdig signaleren en voorkomen dat er grote problemen gaan spelen. Voorkomen is beter dan genezen!

Hieronder een kleine opsomming van verschillende problemen die je tegen zou kunnen komen als je paard last heeft van zijn rug:

Fysieke problemen:
Witte haren, spieratrofie, drukplekken, oedeem vorming (zwellingen), open wonden, littekens, slijtplekken in de vacht (opgeruwde haren), hypertonie en pijn.

Gedragsproblemen:
Zadel- en singelnijd, wegrennen bij opstijgen, niet stil willen staan bij opstijgen, bijten naar het zadel, bijten naar het been, stijvigheid bij eerste rondjes onder het zadel, onrust bij rijden, zenuwtrekjes; tandenknarsen, staartzwiepen, angst-/vluchtgedrag.

Trainingsproblemen:
Bokken of steigeren, moeite met stelling nemen, concentratieproblemen, vluchtneigingen, verzet, wil/kan niet verzamelen, kreupelheid, moeite met recht lopen, stijfheid, onvoldoende ondertreden van de achterhand, spanning en nervositeit, moeite met ontspanning in rug/lopen met weggedrukte rug/neus de lucht in, staartzwiepen, etc.

Laat bij dergelijke tekenen altijd je zadel controleren door een gediplomeerd zadelpasser. Zulke problemen zijn niet normaal, ook al doet je paard het altijd, en mogen niet genegeerd worden. Uiteraard kunnen deze problemen door een heel scala aan problemen worden veroorzaakt, maar het zadel hoort in zo’n gevallen zeker te worden gecontroleerd!

Blijf kritisch kijken naar je paard en voorkom ‘paardblindheid’.


Gerelateerde blogs