Ga naar hoofdinhoud

Blog: Afgekeurd door de dierenarts

Deze keer ging ik op bezoek bij een mooie sportpony. De eigenaren waren zeer ongerust over een uitspraak van de dierenarts. Zij wilden vragen wat het paard daar over te zeggen had en hoe het eventueel verder moest…

De diagnose was ernstig. Ontstekingen in het bot van het voorbeen. Het bot zou daarom broos worden en kunnen breken. Daarom was het gevaarlijk om er nog langer op te rijden. 

Tjsa, ik ben geen dierenarts zei ik, maar ik kan wel luisteren naar de pony. De eigenaren hadden de pony nog niet zo heel erg lang, een jaartje ongeveer. Ze waren er dol op en het diertje kreeg veel liefdevolle zorg!

De sport- en fokmerrie begon te vertellen over haar veulens, ze had meerdere veulens achter elkaar gehad. Ze was erg beschermend naar haar veulen en daarom geen makkelijke fokmerrie voor de mens. Ook de druk van het ‘presteren’ van het geven goede nakomelingen, heeft deze pony heel goed begrepen van haar voormalige eigenaren. De pony werd verkeerd begrepen en onvoldoende gezien in wie zij in haar essentie was.

Toen het laatste veulen wat vroeger werd afgespeend, en zij weer opnieuw moest worden gedekt, bleek de merrie maar niet drachtig te worden. De merrie was zowel verdrietig als boos en werd narrig. Dat is de reden geweest van verkoop en zo kwam zij bij de nieuwe eigenaren terecht.

Ik zie het wel vaker dat als het paard voelt dat hij bij zijn nieuwe eigenaren mag blijven dat er ‘gebreken’ aan het licht komen die om aandacht te vragen. Het nieuwe onderkomen is namelijk veilig. Ik informeer dat de ontstekingen aan het linkerbeen van de pony waren. Dat was ook zo. Ze was toen echt heel erg kreupel. Met ontstekingsremmers en pijnbestrijding ging dat heel wat beter. De dierenartsen hadden het over een einde verhaal, maar zo voelde dat voor mijn totaal niet. Op links zit zowel bij de mens als een dier het gevoelssysteem. Deze pony liep links – op haar gevoelssysteem – kreupel, want zij kon met haar verdriet en woede niet verder lopen. Het was een roep om hulp wat zich fysiek uitte. Het gebruikersdoel van fokken en presteren en verder nergens anders goed voor zijn, maakte deze ‘moedermerrie’ boos en verdrietig. Er is vast een ontsteking geweest, en op de linkerdraai zag je de voorzichtigheid nog een beetje. 

In de beeldspraak noemde ik het een muisarm bij een mens, maar dan nu bij de pony linksvoor. Om haar wat te helpen bij het loslaten van haar verleden, geven zij een detoxkuur om de ‘verzuring’ er letterlijk uit te kunnen plassen. Ik heb de eigenaren gevraagd om bloed af te laten nemen om deze te laten controleren op ontstekingswaardes. Dat hebben zij laten doen en ze konden in die test geen ontstekingswaardes meer terugvinden! De dierenarts was ook onder de indruk en stond voor een raadsel. Nu oefenen de pony en haar ruiter lange, rechte stukken in stap of rechte stukken in het bos. Voorzichtig dat wel, maar vooralsnog lijkt het heel goed te gaan!

Zo zie je maar, indien je intuïtie (als paardeneigenaar) toch iets anders zegt, kan het slim zijn om nog wat door te zoeken.


Gerelateerde blogs